آزمايش منيزيم

آزمايش منيزيم

      - منیزیم  -

    وسایل مورد نیاز: پنس-چراغ گاز- کبریت- بشر-آبفشان(پیست)

    مواد مورد نیاز:3 سانتیمتر نوار منیزیم –آب-   

    طرز کار:

     a:نوار منیزیم را داخل  بشر انداخته کمی آب توسط آبفشان بیافزایید.

     b:یک ورق روزنامه روی میز(زیر چراغ) پهن کنید سپس نوار منیزیم را به وسیله پنس روی شعله چراغ بونزن بگیرید.

     c:خاکستر حاصل را به بشر منتقل کنید وتوسط آبفشان کمی آب به آن بیافزایید.

     1-مشاهدات خود را در هر مر حله  بنویسید.

     2-خاکستر بر جای مانده چیست؟

     3-نقش شعله در این واکنش چیست؟

     4-واکنش گرما گیر است یا گرما ده؟چرا؟

     5-معادله واکنش را موازنه کنید.                  

   Mg(s)+O2 (g).......MgO(s)                                                     

      6-قانون بقای ماده را در این معادله بررسی کنید.

 اتم گرم:  O=16g/mol,      Mg=12g/mol                                                            

کلسیم اکسید(آهک)

کلسیم اکسید(آهک)   

وسایل مورد نیاز:بشر –آبفشان –همزن-قاشقک-ارلن- قیف-کاغذ صافی –نی-لوله آزمایش-استوانه مدرج کوچک   

    مواد مورد نیاز:آهک-آب-محلول تورنسل 

    طرزکار:  

    a:دریک بشر کوچک حدود ml 20آب بریزیدوبا نوک قاشق اندکی آهک بیافزایید.آیا به خوبی حل می شود؟ 

     b:مخلوط را صاف کنید(طریقه انجام کار را مربی شما توضیح می دهند).با توجه به معادله مقابل ماده روی کاغذ صافی و محلول داخل ارلن را مشخص کنید. 

CaO(s)+2H₂O(l)........· Ca(OH)₂ (aq

   c:ml5 از محلول داخل ارلن را به داخل لوله آزمایش منتقل کنید.(طرز کار را شرح دهید) 

   d: توسط نی در محلول لوله آزمایش بدمید.چه مشاهده کردید؟چرا؟ 

Ca(OH)₂ (  )+CO₂(  )...........CaCO₃(   )+H₂O(  ) 

   e: :ml5 از محلول داخل ارلن را به داخل لوله آزمایش منتقل کنید وبه آن یک قطره تورنسل  بیافزایید. چه مشاهده کردید؟چرا؟ 

      f:یک روش برای شناسایی کربن دی اکسید بیان کنید.          

H2O2 خالص مايعي است

H2O2 خالص مايعي است بيرنگ (با نقطه جوش 1/152 و نقطه‌ي انجماد 41/0- درجه سانتيگراد) كه در بسياري از خواص فيزيكي به آب شباهت دارد و حتي ميزان تجمع آن از طريق پيوند هيدروژني بيشتر بوده و 40% از آب سنگين‌تر است. آب اكسيژنه داراي ثابت دي‌الكتريك بالا است و ليكن كاربرد آن به عنوان حلال يونيزه كننده به واسطه‌ي خاصيت اكسندگي قوي و تجزيه‌ي سريع آن در حضور حتي مقادير جزئي از يونهاي فلزات سنگين طبق واكنش زير، محدود مي‌شود:
H2O2 = 2H2O + O2 تغيير انتالپي = -99 kj/mol
در محلول آبي رقيق، آب اكسيژنه بيشتر از آب خاصيت اسيدي دارد:
H2O2 = H+ ( يون مثبت) + HO2- (يون منفي) K = 1.5 * 10**-12
{مقدار درجه تفكيك فوق در 20 درجه سانتيگرادمي‌باشد. نيز علامت** به معناي توان مي‌باشد.} مولكول آب اكسيژنه داراي ساختمان زنجيري تابدار است.
دو روش براي توليد آب اكسيژنه به مقدار زياد وجود دارد. يك روش، خود اكسايش يك آنتراكينول نظير 2-اتيل آنتراكينول است.. كينون بدست آمده در محصول، به وسيله گازH2 كاهيده مي‌شود (ماده اوليه را مي‌دهد و دوباره براي اين واكنش مورد استفاده قرار مي‌گيرد). آب اكسيژنه به دست آمده به صورت محلول آبي 20% است. در اينجا فقط O2, H2 و H2O به عنوان مواد خام لازمند. (در صورتيكه به فرمول اين واكنش نياز داريد، دوباره سؤال بفرمائيد تا آن را بصورت تصويري براي شما بفرستم.)
يك روش قديمي‌تر و پرخرج‌تر، اكسايش الكتروليزي سولفوريك اسيد يا محلولهاي آمونيوم سولفات – سولفوريك اسيد است كه پراكسو دي سولفوريك اسيد مي‌دهد و اين تركيب به نوبه‌ي خود هيدروليز شده، H2O2 توليد مي‌كند:
2H2SO4- ? HO3S-O-O-SO3H + 2e-
H2S2O8 + H2O ? H2SO5 + H2SO4 (سريع)
H2SO5 + H2O ? H2O2 + H2SO4 (كند)
تقطير جزء به جزء محلول حاصل مي‌تواند آب اكسيژنه‌اي با غلظت 90 تا 98 درصد به دست دهد.
شيمي واكنشهاي اكسايشي – كاهشي H2O2 در محلول آبي با پتانسيلهاي زير خلاصه مي‌شود:
H2O2 + 2H+ + 2e = 2H2O E= 1.77V
O2 + 2H+ + 2e = H2O2 E = 0.68V
HO2- + H2O + 2e = 3OH- E= 0.87V
اين پتانسيلها نشان مي‌دهند كه آب اكسيژنه هم در محيط اسيدي و هم در محيط بازي اكسنده‌اي بس قوي است و آب اكسيژنه فقط در مقابل اكسنده‌هاي بسيار قوي مثل يون منفي MnO4-نقش كاهندگي دارد.
محلولهاي رقيق يا 30% آب اكسيژنه، به طور وسيعي به عنوان اكسنده مورد استفاده قرار مي‌گيرند. عمل اكسايش به وسيله آب اكسيژنه در محيط اسيدي كند است، در حالي كه در محيط بازي معمولا" سريع است. تجزيه آب اكسيژنه به آب و O2 كه ممكن است به عنوان خود اكسايش در نظر گرفته شود، در محيط بازي با سرعت بيشتر انجام مي‌شود، بنابراين بهترين روش براي از بين بردن مقادير اضافي H2O2، گرما دادن آن در محيط بازي است.
در بسياري از واكنشها در حالت محلول كه در آنها H2O2 (و همچنين O2 ) وارد مي‌شوند، راديكالهاي آزاد دخالت مي‌كنند. در تجزيه كاتاليزوري آب اكسيژنه به وسيله يون فلز و واكنشهاي ديگر، راديكالهاي آزادي به وجود مي‌آيند كه مهمترين آنها HO2و OH هستند. HO2 در محلولهاي آبي كه در آنها H2O2 با يونهاي Ti سه بار مثبت، Fe دو بار مثبت يا Ce چهار بار مثبت وارد واكنش مي‌شوند، شناسايي شده است.

 شيمي

 

آزمايش قابليت حل شدن نيترات پتاسيم (KNO3) در آب

آزمايش قابليت حل شدن نيترات پتاسيم (KNO3) در آب

 

مواد و ابزار لازم: پتاسيم نيترات- كپسول چيني- دماسنج- ترازو- پيپت- بشر و همزن

روش كار: در بشرml 250 تا نصف آب بريزيد. سپس آن را روي سه پايه و توري بگذاريد و بجوشانيد. در حال جوش كم كم پتاسيم نيترات ريخته و مرتبا" به هم بزنيد. به ريختن ماده ادامه دهيد تا ديگر حل نشود و در ته بشر باقي بماند (حالت اشباع) . چراغ را خاموش كنيد. با دماسنج دماي محلول را بخوانيد. هنگامي كه دما به 90 درجه رسيد، فوري 10 ml از محلول را با پيپت برداريد و در كپسول بريزيد. (وزن كپسول را قبلا" معين كنيد). دماسنج و پيپت هر دو در داخل بشر باقي بمانند. كپسول را روي سه پايه و توري گذاشته، بخار كنيد. ماده جامد باقي مانده را با كپسول وزن كنيد. از تفاوت وزن كپسول خالي و كپسول+ماده، مقدار حل شده را حساب كنيد. هنگامي كه دماي بشر به 80 درجه رسيد، عمل را دوباره تكرار كنيد، مقدار ماده حل شده را در 80 درجه پيدا كنيد. در دماي 70، 60 و 50 و تا جاييكه مي خواهيد، همينطور نمونه هاي 10 ml برداريد و قابليت حل شدن را در آن دما معين كنيد. سپس با توجه به دما و مقدار ماده حل شده، نمودار حل شدن پتاسيم نيترات را بر روي كاغذ شطرنجي بكشيد.